[ حرف الف بلفظ « انّك » ] ( از آنچه وارد شده از كلمات حكمت آيات حضرت أمير المؤمنين علي بن أبي طالب عليه السّلام در حرف الف بلفظ « انّك » در خطاب مفرد يعنى بدرستى كه تو ، پس خطاب بلفظ مفرد است نه بلفظ جمع نهايت مراد خصوص مخاطب خاصي نيست بلكه شامل هر مخاطبى مىتواند بود پس با خطاب با جمع بحسب معنى چندان تفاوتى ندارد . گفته است آن حضرت عليه السّلام : ) 3786 انّك في سبيل من كان قبلك فاجعل جدّك لآخرتك ولا تكترث بعمل الدّنيا . بدرستى كه تو در راه كسى هستى كه بوده پيش از تو پس بگردان جد خود را از براي آخرت خود ، وپروا مكن بعمل دنيا ، يعنى تو نيز مانند آنان كه پيش از تو بوده‌اند در راه سفر آخرتى ، پس بگردان جد خود را از براي آخرت خود واهتمام مكن بكار دنيا وپروا مكن از خلل وقصور در آن . 3787 انّك لن يتقبّل من عملك إلّا ما أخلصت فيه ولم تشبه بالهوى وأسباب الدّنيا . بدرستى كه تو قبول نمىشود از عمل تو مگر آنچه خالص گردانيده باشى نيت را در آن وآميخته نگردانيده باشى آن را بخواهش خود وأسباب دنيا .